کالابرگ؛ تخفیفهای محدود یا مطالبات بنیادین جامعه کارگری؟
به گزارش راهبرد معاصر، در حالی که دولت با تکیه بر تخفیفهای تکرقمی در برخی اقلام اساسی، تلاش میکند تا فشار معیشتی را کاهش دهد، تشکلهای کارگری این رویکرد را پاسخی ناکافی به مشکلات جاری میدانند. شکاف میان «روایتهای مدیریتی» و «واقعیتهای سفرههای کارگری»، اکنون به یکی از چالشهای اصلی در اجرای طرح کالابرگ تبدیل شده است.
احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در حالی که پذیرفته است افزایش اعتبار نقدی کالابرگ به دلیل «محدودیتهای بودجهای» در سازمان برنامه و بودجه متوقف شده، راهکار جایگزین را «تخفیفهای تولیدکنندگان» معرفی کرده است. طبق اعلام وی، دولت توانسته است در بخش لبنیات تخفیفی 10درصدی و در بخش روغن تخفیفی 3درصدی (که هنوز نهایی نشده) اخذ کند تا از این طریق قدرت خرید مردم تقویت شود.
اما این پرسش مطرح است که آیا تخفیفهای اندک در چند قلم کالا، میتواند اثرات تورم گسترده و کاهش شدید قدرت خرید را خنثی کند یا خیر؟
در مقابل این تصمیمات، کانونعالی انجمنهای صنفی کارگران ایران با نگاهی منتقدانه، این اقدامات را «کوچکنمایی» ارزیابی کرده است. این تشکل صنفی معتقد است تقلیل معیشت میلیونها کارگر و بازنشسته به چند درصد تخفیف بر روی کالاهای مصرفی، نه تنها پاسخ درخوری به نیازهای مردم نیست، بلکه نشاندهنده فاصله جدی میان تصمیمات اداری و واقعیتهای زندگی خانوادههای کارگری است.
گامهای اولیه در ارائه تخفیف شاید نقطه شروعی باشد، اما بدون بازنگری کلی در میزان حمایتها و توجه به افزایش واقعی قدرت خرید، این اقدامات اثر ملموسی بر سفرههای کارگری نخواهد داشت.
ضروری است به جای تکیه بر تخفیفهای محدود و موقت، بر روی راهکارهای پایدار تمرکز شود. وعدههای پیش از سال مبنی بر تقویت حمایتها نباید در پیچوخم «محدودیت منابع» گم شوند، چرا که جامعه کارگری امروز با فشاری بیسابقه در تامین ابتداییترین نیازهای زندگی روبهرو است.
در نهایت، مطالبات جامعه کارگری نشان میدهد که برای بازگشت کرامت معیشتی، سیاستهای حمایتی باید از حالت «تسکینهای موقت» خارج شده و با واقعیتهای جاری بازار هماهنگ شود. اصلاح ساختار دستمزدها و تقویت امنیت شغلی، تنها در صورتی به نتیجه میرسد که حمایتهای اجتماعی، نه به صورت تخفیفهای پراکنده، بلکه به عنوان یک سیستم جامع و اثرگذار در برابر تورم عمل کنند./تسنیم